Wieś o charakterze rolniczym, położona na terenie pagórkowatym poprzecinanym dolinami rzek i strumieni. Wśród rozległych uprawnych pól spotyka się jary, wąwozy, liczne skupiska drzew. Przez teren wioski przepływa rzeka Skowronka. w jej dolinie powstał ciąg stawów rybnych. Na całym obszarze znajduje się kilka punktów widokowych, z których rozpościera się piękny pejzaż okolicy jak i pobliskiego Beskidu Małego i Śląskiego. Najpiękniejszym punktem jest położona na wysokości 306 m n.p.m. tzw. "Biała Glina". Dzieje wsi sięgają XIII wieku. Została założona przez przybyszów z Europy Zachodniej, którzy osiedlili się tu na "prawie niemieckim" i nazwana Wilhelmsdorf. w XIV wieku właścicielami wsi zostali rycerze Bibersteinowie, którzy z biegiem czasu zmienili nazwisko na Starowieyscy. Był to ród znany i ceniony, spokrewniony ze znanymi rodami hrabiowskimi.

W 1444 roku po raz pierwszy użyto nazwy Stara Wieś. Na terenie wsi istnieje wiele cennych zabytków. Są to: kościół parafialny pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża świętego, stara szkoła, dwór w Starej Wsi Górnej, trzy kapliczki z T połowy XIX wieku oraz krzyże przydrożne i budynki drewniane z charakterystycznymi szczytami tworzącymi niezwykle oryginalny styl. Drewniany kościół z 1522 roku i jest jednym z nielicznych cennych zabytków budownictwa sakralnego całej okolicy. w jego wnętrzu zwraca uwagę obraz "Ukrzyżowanie" należący do tryptyku z początku XVI wieku.